کتابی است برای کودک وخردسال. البته یک کتاب دفاع مقدسی. این کتاب در قالب چند تصویر و نوشته به تلاشهای مردم در روزهای دفاع مقدس می پردازد. روزهایی که همه آمدند و کمک کردند: بسیجی، سپاهی، ارتشی، قلکهای کودکان، رانندگان اتوبوس، پرستاران و پزشکان، آشپزها(!)، زنان و بسته بندی کمکهای پشت جبهه، معلم ها، روحانی ها، مهندس ها، پیرمردها و ایستگاههای صلواتی و کفاش ها و خیاط ها آرایش گرها! در پایان هم نتیجه می گیرد: پیروزی ما در جنگ، نتیجه تلاش همه مردم بود. برای دفاع از ایران اسلامی همه آمدند، همه آمدند...

سوال من اینجا اینه که آیا ما مجبوریم دروغ بگیم که همه اومدند؟ فقط ده درصد مردم ما با جنگ در ارتباط بودند. بقیه هیچ کمکی نکردند. کشور در وضعیت جنگی بود ولی بسیجی های نوجوان تو جبهه ها بودند. نه اینکه اونا بیکار و عاشق باشند، نه! جبهه ها خالی بود. چرا در همه محورها و همیشه تعداد نیروی های ما از ارتش عراق کمتر بود؟! برید کتاب خاطرات روزهای آخر آقای احمد دهقان، انتشارات سوره مهر رو بخونید تا باور کنید رزمنده ها تو جبهه ها منتظر نیرو بودند. کسی که بیاد بجنگه.

تو جنگ اصناف مختلف بودند ولی اکثریت غایب داشتیم.

پیروزی ما در جنگ، نتیجه تلاش همه مردم نبود. خدا ما را در جنگ پیروز کرد. 
برای دفاع از ایران اسلامی همه نیامدند، همه نیامدند… عده ای آمدند و مردانه جنگیدند. 

امروز هم حضور همان عده اندک برای دوام نظام مقدس جمهوری اسلامی کافی است.

....همانگونه که 313 نفر برای ظهور کافیست....

کتابشناسی:

کتاب همه آمدند، تلاش مردم در روزهای دفاع مقدس، غلامرضا حیدری ابهری، قم، نشر جمال، 1387